مهم نیست...
میدونی.. هم ناراحتم، هم ناراحت نیستم
ناراحتم چون بهت دل بستم و تلاشی نکردی ، سکوت کردی و خودت رو کنار کشیدی
ناراحتم چون با حرفات و کارات غرورم و دلم رو شکستی. بهم فهموندی ارزش آدما تا زمانی زیاد هست که به کارت بیان!
ناراحت نیستم چون اگه الان از هم جدا میشدیم بهتر از این بود که تو زندگی مشترک به مشکل میخوردیم..
چون تو کسی هستی که میذاری خانوادت برات تصمیم بگیرن و به قول خودت سکوت میکنی.. چون تو خیلی راحت میتونی دل ببندی و فراموش کنی.. خیلی راحت! چون تو قول که میدی پای قولت نمیمونی.. صرفا قولت مال همون وقتیه که احساساتت بهت غلبه کرده و فردا پس فردا که بشه خودت تو خرف خودت میمونی و میگی این چه قولی بود که دادم؟
البته نمیگم این اخلاق هایی که داری بدن.. ایراد دارن.. فقط تو این موارد باهم اخلاقامون زمین تا آسمون فرق داره.
ایشالا خوشبخت بشی.. حتی یه ذره هم راضی به این نیستم که تو زندگی آینده ت به مشکل بخوری. لیاقتت بهترین هاست تو زندگی چون پسر خوبی هستی. چون ذاتت خوبه.
برچسب:
نویسنده: آرمان رحیمی