یه چیزی رو بهتون بگم؟
سه چهار سال پیش ، اون موقع که تازه مد شده بود دخترا و پسرای مملکت یکی یکی عکسای داغونشونو میذاشتن تو اینستا و معروف میشدن ، نیلوفر بهبودی مد شد یه دفعه.
راستش منم دوس داشتم چشمام به خوشگلی نیلوفر میبود. اون موقع ها نمیدونستم چندتا عمل فقط روی صورتش انجام داده تا قیافش اون شکلی شده. البته عمل زیبایی بد نیست. منم دماغم وقتی ده سالم بود شکسته و باید برم عمل کنم. ولی نمیدونم چرا حسرت چشمای اونو میخوردم. البته من نه تاحالا به کسی فحش دادم تو اینستا نه ضد کسی کامنت گذاشتم..
به هرحال.. یکم که دقت کردم دیدم من خرم که فکر میکنم ازونا پایین ترم. فهمیدم من درسته هیچ جای صورتم عمل نیست و خوشگل ترین دختر شهر نیستم ولی به جاش طبیعیم.
همین خیلی مهمه. من با ۲۲-۲۳ سال سنم آرایش نمیکنم چون قیافمو همین جوری که هست دوست دارم. حتی وقتی تو خیابون میرم بعضیا بهم میگن چهره ی ساده و بدون آرایش با یه تیپ ساده و معمولی از یه دختر کتاب به دست تو خیابون مثل تفس کشیدن تو هوای تازه میمونه!
چرا من باید اجازه بدم تن و بدنم رو هرکس و ناکسی لمس کنه؟ که بین پسر های شهر دست به دست بچرخم؟ و وقتی ملت بهم میخندن فاز روشنفکری به خودم بگیرم و بگم زندگی هرکس به خودش مربوطه؟
من زندگی خیلی از این شاخ های اینستا رو میدونم. نمیگم آدمای بدی هستن ولی به اون خوبی که نشون میدن نیستن.
نمونش همین دختره الناز که فیلم های رقصش تو اینستا داره خیلی معروف میشه..
خواهر الناز یکی از دوست های صمیمی منه.. ماها میدونیم الناز چیه و چجوریه و هر وقت فیلم هاش رو میبینیم تو دلمون میگیم طفلک باباش..
حتی الناز تو دبیرستان ما درس میخوند.. هنوز یادمه چطوری حرف میزد. اون موقع ها مثل الان لاغر نبود. چاااق بوداا. با تشر هم حرف میزد. ازش میترسیدم!همیشه هم موقع حرف زدن استین مانتوش رو عادت داشت بده بالا..
.
.
خلاصه که چه شاخ های اینستاگرام چه آدمای معمولی همیشه ظاهرشون قشنگ تر از باطنشونه.
واقعیت زندگی آدما هیچوقت با چیزی که نشون میدن یکی نیست..
من خیلی غصه خوردم تا به این نتیجه بلاخره رسیدم. ولی شماها خودتونو هیچوقت با دیگران مقایسه نکنین. شما خودتون باشین.
من خونواده شادم رو، خواهر های الکی خوشم رو، بابای خونواده دوست و خوش اخلاقم رو و مامان مهربون و باگذشتم رو با هیچی عوض نمیکنم..
خداروشکر که معمولیم..عادی ام
برچسب:
نویسنده: آرمان رحیمی